فرداهای تو روشن است
هم بدان سان که تو بنیاد می نهی
و چون از گذشته ها به امروز سفر می کنی
هرگز نیاز به آن نیست که تیرگی های رفته را
همراه خویش بری
امروز پدیده ای شگفت است سرشار از توان و امکان
تا زندگی را، بدان پایه بنا کنی
که آرزومندی.
امروز سرآغاز بخت است
اولین گام به راه های نو
و دستی به سوی
همبستگی نوین.
امروز نیک وقت آن است تا به یاد آری
تو خداوندگار آن نیروی شگرفی
که شادمانی را به زندگانیت
ارمغان داد
وعشق را، و رضایت را.
اکنون روز آن است که خویشتن را دریابی
و عشق را به خود هدیه دهی، و بردباری را
که سخت نیازمند آنی
و امروز هم آن است که آهنگ رفتن کنی
آهنگ فرداهای روشن خویش؛
10 comments:
... انسان ای طوری است که دوست می دارد فقط دردها و رنج ها را ببیند، نه خوشی و خوشبختی هایش را. ولی اگر بتواند ارزش ها را به درستی بسنجد و در نظر بگیرد، قبول خواهد کرد در همه جا خوشبختی وجود دارد. برای هرکس خوشبختی و سعادت هست؛ و می تواند آن را چون هدیه ای بپذیرد. ...
( این نوشته از خودم نبودا)
کاملا موافقم !!!
منم کاملا قبول دارم که همه ی آدما اگر خودشون قبول کنند، خوشبخت هستن، مهم همینه که بخوان اینو بپذیرن ...
واقعا اینو باور دارم که همیشه یه فردای روشنی هست و همیشه باید به بهترین چیزها امیدوار بود ...
---------------------------------
راستی یادم رفت بنویسم که اون متن پست مال من نیست... جایی خوندمش که اونجا هم نوشته بود نویسنده اش معلوم نیست. یادم رفت بنویسم :D
albate hameye ina manut be ine ke khodet bana koni!
Ke mamolan kar kare Dgarane!
Omidvaram shoma khodetun ayandaro bana konid!
:)
etefaghan aslanam intor nist , ayandeye adama faghat daste khodeshoone. hata agar masaele ziadi bashan ke taasir begzaran vali tamame in taasirat ham ghabele taghiir ast. mohem ine ke bekhaym taghiiri ijad konim va nazarim chizi manee residane ma be chizi beshe ke khodemoon mikhahim :)
با اجازه!1
درسته که آینده آدم به دست خودش ساخته میشه. درسته که میشه جلوی خیلی از موانع و تاثیرات ایستاد ولی من فکر می کنم شایدم نه مطمئنم تو آینده ات هیچ وقت اون تاثیرات بدون سهم نیستند. حتی اگه تو عوض شی!1
امروز هايي كه تبديل به ديروز ميشوند وقتي براي فردايت اميدي نداري....
re پیله :
آره قطعا. چون خیلی از اتفاقات تاثیراتی می گذارن که نمی شه جلوشون رو گرفت . اما به نظرم می شه که اینها رو هم مثل بخشی از زندگی قبول کرد و نگذاریم باعث بشن که از چیزهایی که می خواهیم دور بشیم ...
re علیرضا مترصد :
مسئله دقیقا همینه که وقتی برای فرداها امیدی نداشته باشیم روزها فقط می گذرند... البته همه ی آدما گاهی به همچین حالتی می رسن که هیچ فردایی براشون اهمیت نداره و از این روزهایی که فقط می گذرن و می گذرن نا امید می شن ... مهم اینه که نگذاریم این حس در ماها غالب بشه و بقیه ی زندگی مون رو که می تونه خیلی خیلی خوب و دوست داشتنی باشه تحت الشعاع قرار بده ...
شروع عالی ایه ولی برای چنین شروعی باید از خیلی نیک و بدهای کهنه شده گذشت . این فراز باید بعد و قرین فرودی باشه . خیلی خوب بود
دقیقا همینه که باید از نیک و بد های کهنه شده گذشت.
یعنی مثل بالا رفتن از کوه می مونه، اگه بخوای به قله برسی باید خیلی از چیزهارو، هرچقدر هم که عزیز باشن یه جایی وسط راه رها کنی تا راحت تر به مقصد برسی... هرچند این کاریه که خیلی وقتها، هیچ کدوممون نمی کنیم و خب در راه رسیدن به قله خسته می شویم، یا برمی گردیم یا تو همون حوالی چرخ می زنیم...
Post a Comment